دلسوزتر از وظیفه

معلم کلاس اول از اون خاطرات ناب و نوستالوژی است که از ذهن هیچکدام از ما پاک شدنی نیست،

این متن نه برای تقدیر از معلمان خودم که برای شکرگذاری از کسانی است که در حق فرزند ارشدم سیدحسن که سال تحصیلی اول ابتدائی را گذراند به حق تلاشی ستودنی نمودند می باشد،

ابتدا سرکار خانم کرمی که نیمه اول سال در کلاس پرمهر خود اولین خواندن و نوشتن ها را با حوصله ای ویژه در ذهن و جان فرزندم نهادینه کرد و...


و سپس از جناب آقای عظیمی فر که با توجه به مشکلات و انتقال به قم و از آنجا که سیدحسن دو درس عقب بود با دلسوزی بیش از وظیفه درس های عقب افتاده را جداگانه با او کار کرد و حاصل آن کارنامه تماما (( خیلی خوب)) فرزندم بود،

در پایان جا دارد از جناب آقای آب خضر که با موافقت خود زمینه ثبت نام سیدحسن را در مدرسه شهید مظفری پور فراهم نمودند صمیمانه تقدیر نمایم،

باقی بقایتان،

التماس دعا.

+نوشته شده در ۱۳٩۳/٤/٢٠ساعت۳:٢٠ ‎ب.ظتوسط سیدابوالقاسم نبوی | نظرات ()
طبقه بندی: ()