دست دادن به هم و مصافحه

 

7- حضرت امام صادق (علیه السّلام) فرمودند: شیوه ی مسلمانان بود که هرگاه با رسول خدا (صلّی الله علیه و آله و سلّم) به جنگی می رفتند و از جای پر درختی گذر می کردند و سپس از آنجا به فضای بازی بیرون می شدند ، به هم نگاه می کردند و دست هم دیگر را می گرفتند و مصافحه می کردند.

منبع : ص 539

8- حضرت امام باقر(علیه السّلام)فرمودند:هرگاه مردی به رفیق خود دست دهد، آنکه در دست دادن بپاید اجر بزرگتری دارد از آنکه دست خود را از میان دست او می کشد، هلا به راستی که گناهان فرو می ریزند در میان آنها تا هیچ گناهی به جا نماند.

منبع: ص 539

9- اسحاق بن عمار گوید: من خدمت حضرت امام صادق (علیه السّلام)وارد شدم با روی ترش و درهمی به من نگاه کرد، گفتم: چه شما را بر من دگرگون و خشمگین کرده است؟ فرمودند: آنچه تو را نسبت به برادرانت دگرگون ساخته، ای اسحاق به من خبر رسیده که تو دربانانی به در خانه ی خود نشانده ای تا فقراء شیعه را از تو برانند، من گفتم: قربانت، به راستی من از شهرت ترسیدم، فرمودند: از شهرت می ترسی و از بلا نمی ترسی؟ آیا نمی دانی که چون مومنان به هم برخورند و به هم دست بدهند و مصافحه کنند، خدا عزوجل رحمت بدانها فرو فرستد و نود و نه قسمت از آن، برای کسی است که رفیق خود را بیشتر دوست دارد و چون با هم موافقت کنن(باهم بایستند) رحمت آنها را فرو گیرد و چون باهم بنشینند تا صحبت کنند و گفتگو نمایند، نگهبانان فرشته ی آنها به هم گویند: باید ما به کناری برویم، شاید اینها باهم گفتار محرمانه ای دارند و خدا برآنها پرده کشیده است، من گفتم: مگر این نیست که خدا عزوجل می فرماید: ((به لب نراند سخنی را جز آنکه نزد او است نگهبانی آماده ))(ق آیه 18) فرمودند: ای اسحاق، اگر نگهبانان وی سخن آنها را نشنوند، به راستی که دانای اسرار بشنود و ببیند.

منبع : ص 539

10- حضرت امام صادق (علیه السّلام) فرمودند:رسول خدا (صلّی الله علیه و آله و سلّم) هرگز با مردی مصافحه نکرد که دست خود را از دست او بیرون کشد و ادامه داد تا او باشد که دست خود را از دست آن حضرت به در آورد.

منبع : ص 541

11- حضرت امام صادق (علیه السّلام) فرمودند: مصافحه کنید زیرا مصافحه کینه و حسد را ببرد.

منبع : ص 543

12- حضرت امام صادق (علیه السّلام) فرمودند: پیغمبر (صلّی الله علیه و آله و سلّم) حذیقه را ملاقات کرد و دست به سوی او دراز کرد و حذیقه دست خود را بازگرفت ، پیغمبر (صلّی الله علیه و آله و سلّم) فرمود: ای حذیفه، دست به سویت باز آوردم و تو دست خود را از من بازگرفتی، حذیفه عرض کرد:یا رسول الله، شوق فراوان به دست شما فراهم است ولی من جنب بودم و نخواستم در جنابت دستم به دست شما بساید، پیغمبر(صلّی الله علیه و آله و سلّم) فرمودند: آیا نمی دانی که چون دو مسلمان به هم برخورند و به هم دست بدهند، گناهانشان بریزد چنانچه برگ از درخت بریزد.

منبع : ص 543

 

/ 0 نظر / 49 بازدید